1.    Կա տարածված կարծիք, ըստ որի անգրագետ մարդուն, խաբելը ավելի հեշտ է, քան գրագետ կրթվածին: Առաջին հայացքից թվում է որ նշված պնդումը երկաթյա ճշմարտություն է:
2. Լավ կրթություն ստացած մարդը ունի ավելի լայն աշխարհայացք, նրան ծանոթ է ոչ միայն սեփական, այլ նաև մինչ իրեն ապրած շատ մարդկանց կենսափորձը: Կիրթ մարդը կարող է կոնկրետ նկարագրել ու իր գիտելիքների հիման վրա վերլուծել իրավիճակը: Ի վերջո մարդը որպեսզի 21-րդ դարում դառնա սոցիումի լիարժեք անդամ առնվազն 15 տարի պետք է սովորի, կրթվի: Առանձին դեպքերում նույնիսկ ավելի երկար…
3. Այսինքն ստացվում է, որ կրթված մարդը ավելի հեշտ է կողմնորոշվում կյանքում քան անգրագետը: Տեսականորեն այդպես է, սակայն գործնականում լրիվ հակառակ պատկերն է:
4.   Եթե վերոգրյալ դատողությունը իրականությանը համապատասխանում է, այդ դեպքում ինչպե՞ս կբացատրեք, որ իշխանությանը, փողին, ճանաչվածությանը հիմնականում հասնում են մարդիկ ովքեր մեղմ ասած անգրագետ են:
5. Ես չգիտեմ տնտեսագիտության որևէ դոկտորի, որը հաջողված բիզնեսմեն է: Ես չեմ ճանաչում որևէ քաղաքագիտության դոկտորի, որը պատգամավոր է, կամ նախարար (խոսքը իրական մասնագետների մասին է, ոչ թե գնված դիպլոմների):
6.   Հայ ժամանակակից մեծահարուստների սահմանափակ մտածելակերպը հաճախ զարմացնում է մարդկանց: Ինչպե՞ս կարելի է հարստանալ լինելով այդ աստիճանի անգրագետ, հնչում է հարցը: Հարցի շուրջ շատ չխորացած մարդուն կարող է թվալ, որ այս երևույթը կապված է ժամանակակից Հայաստանի ու նրա առանձնահատկությունների հետ, սակայն ռուս օլիգարխների տգիտությունների մասին բազմաթիվ հաջողված անեկդոտներ են պտտվում: Ինչու՞ միայն ռուս:
   Կարդալ ավելին... Կարդալ մեկնաբանությունները

1.   Վերջերս շատ է խոսվում իշխանություն-ընդդիմություն երկխոսության մասին: Բազմաթիվ հետաքրքիր ու նաև վիճահարույց տեսակետներ են հնչում այդ կապակցությամբ: Ամենաբուռն արձագանք ստացած քննարկվող հարցերն են.
2. 
   
4. 1. Արդյո՞ք ՀԱԿ-ի համար երկխոսությունը հետնահանջ չի արմատական ընդդիմության դիրքերից:
6. 2. Երկխոսության դրական ու բացասական ազդեցությունները քաղաքական դաշտում:
8.         Կփորձեմ այս հարցերի շուրջ ներկայացնել տեխնոլոգիական վերլուծություն:
   Կարդալ ավելին... Կարդալ մեկնաբանությունները

Եվրատեսիլյան քննարկումների ընթացքում բազմաթիվ անգամ լսեցի “Եվրատեսիլը քաղաքականություն է” արտահայտությունը: Այս պնդումը իհարկե ունի իր տրամաբանական հենքը և ես կցանկանայի վերջին իրադարձությունները վերլուծել հենց այս` այսինքն քաղաքականության տեսանկյունից: Ստորև փորձել եմ շարադրել այն հիմնական կետերը, որոնք ըստ իս պատճառն էին հայկական մասնակցի պարտության (այդպիսով ինչ որ տեղ նաև նպաստեցին ադրբեջանական մասնակցի հաղթանակին):

1. Տեսարան Տրիպոլի քաղաքից

1. 
   
2. 
   
3. 1. Մեկ շնչին բաժին ընկնող ՀՆԱ-ն կազմում է 14 192$ :
4. 2. Ընտանիքի յուրաքանչյուր անդամի համար պետությունը 1000$ դոտացիա է վճարում:
5. 3. Գործազրկության նպաստը 730$ է:
   Կարդալ ավելին... Կարդալ մեկնաբանությունները

1. Կարծում եմ պարզ է ում մասին է խոսքը: Ես նույնիսկ համոզված եմ, որ շատ շատերին չզարմացրեց այս ձևակերպումը, քանի որ բոլորս շատ լավ հիշում ենք, թե ՀՀԿ փոխնախագահ, ՀՀԿ ԱԺ խմբակցության ղեկավար, մտքի պայծառափայլություն մեծն Գալուս Գրիգորիչը, ոնց էր ուզում մեզ տանել իսլամական լիգա, սակայն հիմա խոսք կգնա մեկ այլ բանի մասին: Կարծում եմ հիշում եք, որ Ադրբեջանը մի նախագիծ էր մշակել, որը պատրաստվում էին մտցնել ՄԱԿ-ի գլխավոր անսամբլեայի 65-րդ նստաշրջանի օրակարգ: Սակայն չմտցրեցին, որից հետո հայոց իշխանական բուրգից ով չալարեց կանգնեց ասեց, որ դա մեր «դիվանագիտական հաղթանակն էր»: Այնքան ասեցին, որ նույնիսկ ասողները սկսեցին հավատալ դրան: Իսկ թշերը սրան-նրան քաշելու համար դեմ տալ պատրաստ
2. Կարդալ ավելին...

1. Մարտի մեկյան դեպքերից երեք տարի անց, Երեւանում տեղի ունեցավ ՀԱԿ-ի կողմից կազմակերպած հանրահավաք, որը իր մարդաշատությամբ աննախադեպ էր հայտնի դեպքերից ի վեր: Հայրենի իշխանությունները այդ փաստից վրդովված, կորցրեցին իրենց, եւ սադրիչի իրենց ոճով բախումներ հրահրեցին: Այն որ իշխանությունները սարսափած են հասարակության ընդվզումից արդեն բոլորին է պարզ, դրա ապացույցներն են, թե այդ սադրանքները, թե ճանապարհներին զինված ոստիկաններին տեղադրելը, թե այդ հանրահավաքից հետո կատարվող իրադարձությունները՝ մասնավորապես Սերժ Սարգսյանի երեք ելույթները: Մի անգամից ասեմ, որ այդ ելույթների նպատակն էր՝ ժողովրդին համոզել, որ ամենինչ լավ է լինելու, ժողովրդավարություն ենք հաստատելու և այլ, դրանով իսկ կանխել մարտի 17-ի հանրահավաքի մասնակիցների կրկնապատկումը: Այդ տրյուկը չանցավ, որովհետեւ գործ անելու համար երեք տարի կար, փաստորեն այն ինչ չարեցին երեք տարում, ուզում են մեզ համոզել, որ կանեն հիմա: Այքան ծիծաղելի էր այս ամենը, որ ինչպես նշեցի՝ չանցավ: Սակայն Ծաղկաձորի մաքուրօդյա ելույթը, ոչ միայն հասարակության մոտ հավատ չներշնչեց, այլ նաեւ...
2. Կարդալ ավելին... Կարդալ մեկնաբանությունները

1.       Աշոտ Ղազարյանի հին մանրապատումներից մեկում (երբ դեռ Աշոտ Ղազարյանի հումորը ակտուալ էր) սփյուռքահայը Երևանում մոտենում է մի հայաստանցու և հարցնում է Հանրապետության Հրապարակի տեղը: Երևանցին լրիվ հակառակ ուղղությունն է ցույց տալիս սփյուռքահային և երբ երևանցու կողքին կանգնած տարեց մարդը սաստում է նրան ասելով թե ինչու խաբեցիր խեղճ սփյուռքահային, Երևանցին պատասխանում է.
2. -Լավ արեցի, բա ինչի՞ են իրանք Ամերիկայում նեգրերին ճնշում:
3. Կարդալ ավելին... Կարդալ մեկնաբանությունները

1. Փոփոխությունները, որոնք առնչվում են սոցիալական խոցելի խավերին առաջացրել են հասարակական հնչեղություն: Խոսքը վերաբերվում է փողոցային առևտրի արգելքին և մաքսային օրենքի փոփոխությանը, ըստ որի Հայաստանի տարածքում այլևս ՀՀ քաղաքացիները հնարավորություն չեն ունենա այլ երկրի (հիմնականում Վրաստանի) պետհամարանիշերով երթևեկելու: Երկու տարբեր, բայց միևնույն ժամանակ իրար նման իրավիճակներ: Իրավիճակների նմանությունը կայանում է նրանում, որ երկու փոփոխության արդյունքում սոցիալապես խոցելի խավը հայտնվում է ֆինանսական անակնկալի առջև: Այս փոփոխություններից յուրաքանչյուրը ընդգրկում է բազմաթիվ մարդկանց` քաղաքացիների շահերը, իսկ երկուսը միասին կարելի է ասել հասարակության կոնկրետ խավի են առնչվում: Ցանկացած այլ երկրում նման իրավիճակում կպայթեր սոցիալական բունտ, կամ ամենամեղմ տարբերակով հասարակությունը կկոնսոլիդացվեր ու կպայքարեր: Ցանկացած այլ երկրում, սակայն ոչ Հայաստանում:
   Կարդալ ավելին... Կարդալ մեկնաբանությունները